Na een scheiding proberen veel ouders afspraken te maken over de zorg en opvoeding van hun kinderen. Vaak wordt daarbij gesproken over goed ouderschap na scheiding en het belang van samenwerking. Maar wat als communiceren steeds tot conflicten leidt? Wat als iedere afspraak eindigt in ruzie of spanningen?
In die situaties kan parallel ouderschap een oplossing zijn.
Parallel ouderschap is een manier van ouderschap na een scheiding waarbij beide ouders actief betrokken blijven bij hun kinderen, maar het onderlinge contact zoveel mogelijk beperken.
In plaats van intensief samen te werken, maken ouders, al dan niet met hulp van een professional, duidelijke afspraken over de zorg, opvoeding en communicatie. Er is weinig flexibiliteit, de omgangsregeling en het ouderschapsplan worden strikt gevolgd. Wisselmomenten kunnen plaatsvinden op school en in vakanties mogelijk met behulp van het netwerk. Zo wordt ook hier gezorgd voor zo min mogelijk contact. Iedere ouder heeft binnen de eigen opvoedtijd zoveel mogelijk de ruimte om zelfstandig beslissingen te nemen over de dagelijkse gang van zaken.
Het doel is niet om een perfecte samenwerking te creëren, maar om conflicten tussen ouders te verminderen en kinderen meer rust en stabiliteit te bieden. De focus wordt verlegd van het conflict naar de ouder-kindrelatie.
Parallel ouderschap kan vooral helpend zijn wanneer:
Parallel ouderschap is iets anders dan elkaar volledig negeren. Ouders blijven gezamenlijk verantwoordelijk voor hun kinderen en zullen over belangrijke zaken moeten blijven communiceren.
Bij parallel ouderschap worden afspraken zo concreet mogelijk vastgelegd. Denk bijvoorbeeld aan:
Door verwachtingen en verantwoordelijkheden helder vast te leggen, ontstaat minder ruimte voor discussie en misverstanden.
Doordat ouders minder direct contact hebben, ontstaan vaak minder discussies en ruzies. Dit kan de stress voor alle betrokkenen verminderen.
Kinderen komen minder vaak terecht tussen strijdende ouders. Zij hoeven minder rekening te houden met spanningen of loyaliteitsconflicten.
Vaste afspraken geven structuur. Kinderen weten waar ze aan toe zijn en ouders weten wat er van hen wordt verwacht.
Na een scheiding spelen emoties vaak nog een grote rol. Minder contact kan ouders de ruimte geven om emotioneel afstand te nemen en zich te richten op hun eigen herstel.
Kinderen kunnen merken dat ouders weinig contact hebben. Verschillen in regels en opvoedstijl kunnen daardoor groter worden.
Voor zaken zoals schoolkeuzes, medische behandelingen of verhuizingen blijft overleg noodzakelijk. Dat kan uitdagend blijven wanneer de communicatie moeizaam verloopt.
Als ouders elkaar volledig uit het oog verliezen, kunnen belangrijke signalen over het welzijn van een kind gemist worden.
Parallel ouderschap is vaak bedoeld als een manier om escalatie te voorkomen. In sommige situaties kan het uiteindelijk een opstap zijn naar meer samenwerking, maar dat is niet altijd mogelijk of noodzakelijk.
Onderzoek wijst uit dat niet zozeer de scheiding zelf, maar vooral de voortdurende conflicten tussen ouders belastend kunnen zijn voor kinderen.
Parallel ouderschap probeert daarom niet de relatie tussen ouders te verbeteren, maar richt zich op het verminderen van de impact van conflicten op het kind. Kinderen hebben baat bij stabiliteit, voorspelbaarheid en ouders die hen buiten de strijd houden.
Dat betekent ook dat ouders geen negatieve opmerkingen maken over de andere ouder, kinderen niet gebruiken als boodschapper en belangrijke informatie rechtstreeks met elkaar delen.
Parallel ouderschap is geen wondermiddel. Het vraagt discipline, duidelijke afspraken en de bereidheid om het belang van het kind voorop te stellen. Toch kan het voor sommige gezinnen een werkbare oplossing zijn wanneer samenwerken na een scheiding (tijdelijk) niet lukt.
Twijfelt u welke vorm van ouderschap het beste past bij uw situatie? Het Digitaal Scheidingsloket kan u helpen met informatie, ondersteuning en verwijzing naar passende hulp.
Bronnen:
